8 วิธีคลายเครียดจากการทำงาน

ซีรี่ส์ “เรื่องดี ๆ จาก ดร.ณัชร” เรื่องที่ 98

นิตยสารไทม์ฉบับวันที่ 14 มี.ค. นี้มีบทความโดย Mandy Oaklander ที่พูดถึงวิธีเพิ่มความอยู่เย็นเป็นสุข (well-being) ในที่ทำงาน 

โดยยกตัวเลขที่น่าตกใจมาประกอบว่า  ผลสำรวจล่าสุดพบว่าสหรัฐอเมริกาต้องเสียเงินถึงปีละห้าแสนห้าหมื่นล้านเหรียญ (19.8 ล้านล้านบาท) ต่อปีไปกับผลเสียของสภาวะที่เรียกว่า “disengagement at work”  ซึ่งหมายถึงการที่คนทำงานทำไปอย่างซังกะตาย ไม่ทุ่มเท ไม่มีความสุขกับงาน และอาจต้องออกจากงานไปในที่สุด

นอกจากนี้ยังต้องเสียเงินอีกถึงปีละสามแสนล้านเหรียญ (10.8 ล้านล้านบาท) ไปกับการบำบัดอาการเครียดที่เกิดจากการทำงานด้วย

ในบทความยกตัวอย่างวิธีลดความเครียดในที่ทำงานที่ได้ผลวิจัยยืนยันว่าได้ผลดีมา 8 วิธีดังนี้

1) สละเวลาสัก 5 นาทีให้ความช่วยเหลือผู้อื่น 

โดยอาจจะเอากาแฟไปให้เพื่อนร่วมงานที่ดูจะกำลังต้องการกาแฟแต่ไม่มีเวลาเดินไปชงเองก็ได้  งานวิจัยพบว่าการลงมืออาสาทำอะไรให้ใครนั้นช่วยทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างกันดีขึ้น  ซึ่งช่วยให้ “ผู้ให้” ฟื้นตัวจากความเครียดได้

ข้อนี้ชาวพุทธอย่างเรา ๆ คงไม่รู้สึกแปลกใจอะไรใช่ไหมคะ  เพราะโดยมากเวลาเราทำจิตอาสา ทำบุญทำทานอะไร  เราก็รับรู้ถึงความสุขได้ทันทีอยู่แล้ว

2) เล่นกับสุนัข

ลองขอเจ้านายนำสุนัขที่บ้านไปทำงานด้วยดูถ้าที่ทำงานของคุณเอื้อต่อการมีสุนัขเดินไปมา  งานวิจัยพบว่าพนักงานที่นำสุนัขไปที่ทำงานด้วยมีความเครียดน้อยลงมากและในขณะเดียวกันก็ยังสามารถทำงานได้มากเท่าวันที่ไม่ได้นำสุนัขไปด้วย

ดูเหมือนข้อนี้ที่ญี่ปุ่นก็ทำกันหลายบริษัท  แต่รู้สึกจะเป็นแมวมากกว่า 

3) ซ่อนมือถือของคุณซะ!

งานวิจัยพบว่าถึงแม้คุณจะไม่ได้ใช้มัน  แต่เพียงแค่เห็นมันอยู่ในสายตาก็จะทำให้ความสามารถในการมีสมาธิจดจ่ออยู่กับงานตรงหน้าลดลงแล้ว  ยิ่งไปกว่านั้นงานวิจัยอีกชิ้นยังพบว่า เมื่อต้องพบปะกับใคร เพียงการมีมือถืออยู่ในที่ที่มองเห็นได้ก็สามารถทำให้เกิดการไว้วางใจอีกฝ่ายน้อยลงและรู้สึกชอบอีกฝ่ายน้อยลงด้วย

4) พักสักครู่ในช่วงเช้า ไม่ใช่ช่วงบ่าย

ผลงานวิจัยของปีนี้พบว่า ผู้ที่พักสักครู่ในช่วงเช้านั้นจะมีความรู้สึกเหนื่อยใจน้อยกว่าและมีความรู้สึกพึงพอใจกับงานมากกว่าผู้ที่เลือกพักช่วงบ่าย  ข้อนี้สำหรับคนไทยคงไม่มีปัญหาเพราะส่วนใหญ่เราคงจะพักกันทั้งเช้าและบ่ายใช่ไหมคะ (^_^)

5) เมื่อได้รับมอบหมายงานมา อย่าเพิ่งทำทันที

ข้อนี้อาจจะฟังดูแปลก ๆ  แต่งานวิจัยหนึ่งพบว่า  ผู้ที่เริ่มลงมือทำงานที่ได้รับมอบหมายมาทันทีจะมีความคิดสร้างสรรค์ในงานชิ้นนั้นน้อยกว่ากลุ่มที่แว่บไปทำอย่างอื่นก่อนสัก 5 นาที  นักวิทยาศาสตร์อธิบายว่า  ลึก ๆ ลงไปแล้วช่วงที่แว่บไปทำอย่างอื่นก่อนนั้นสมองน่าจะพยายามหาทางจัดการงานเหล่านั้นด้วยวิธีต่าง ๆ กันโดยเราไม่รู้ตัว  ดังนั้นพอลงมือทำจริง ๆ อาจจะคิดวิธีทำได้สร้างสรรค์มากกว่า

6)  ออกไปเดินจงกรมหรือทำกิจกรรมอื่น ๆ ที่ไม่เกี่ยวกับงานสัก 10 นาที

นักวิจัยจาก Wharton ซึ่งเป็นบัณฑิตวิทยาลัยด้านการบริหารธุรกิจระดับแนวหน้าของอเมริกาได้แนะนำว่า กิจกรรมข้อนี้สำคัญมากถึงขนาดที่คุณต้องจดลงไปในปฎิทินนัดหมายงานและต้องทำให้ได้ด้วย  นอกจากการออกไปเดินจงกรม (walking meditation) แล้ว  นักวิจัยบอกว่าคุณจะทำอย่างอื่นก็ได้ เช่น การฟัง podcast  หรือคุยอะไรกับเพื่อนก็ได้ทุกเรื่องยกเว้นเรื่องงาน

ข้อนี้ผู้เขียนอดนึกไม่ได้ว่า ในประเทศไทยเรายังไม่ค่อยได้ยินว่าพนักงานขอพักสัก 10 นาทีออกไปเดินจงกรมกันเลย  ถ้าคุณผู้อ่านเคยทำก็ช่วยแชร์ประสบการณ์ให้ผู้เขียนฟังหน่อยนะคะ

7)  เม้าท์กับเพื่อนร่วมงาน

การพูดจาสังสรรค์กับเพื่อนร่วมงานนั้นช่วยคลายเครียดได้มากแม้แต่กับผู้ที่มีแนวโน้มชอบเก็บตัวอยู่คนเดียวเงียบ ๆ    แต่ถ้าจะให้คลายเครียดจริง ๆ นั้นนักวิจัยระบุว่าต้องคุยกันเรื่องอื่น ๆ ที่ไม่ใช่เรื่องงาน

8)  ทำงานจบวันแล้วก็คือจบ

ผลวิจัยปีนี้พบว่า พนักงานที่คิดว่าพวกเขาต้องทำตัวให้ติดต่อเรื่องงานได้ตลอดเวลาหลังจบเวลาทำงานนั้นจะมีฮอร์โมนความเครียด คือ คอร์ติซอล สูงกว่า  ดังนั้นจบวันแล้วก็จงอย่าเช็คอีเมล์เรื่องงาน  แต่จงพักผ่อนในแบบที่คุณเลือก

หวังว่า 8 วิธีนี้คงพอจะเป็นประโยชน์และช่วยให้คุณผู้อ่านคลายเครียดจากการทำงานลงได้บ้าง

อย่างไรก็ตามผู้เขียนอ่านจบแล้วรู้สึกว่า  ทั้งหมดนี้เป็นการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ  ทำไมเราไม่ลองคิดหาวิธีแก้ปัญหาที่ต้นเหตุแทนกันล่ะ  คือ ทำความเข้าใจว่าทำไมเราจึงเครียดเวลาทำงานหรือรู้สึกซังกะตาย  และความจริงเรามีทางแก้ปัญหาที่ต้นเหตุด้วยวิถีพุทธเสียด้วย

มาคุยเรื่องนี้ต่อในตอนหน้ากัน

-------------------------------------------------------------------

เชิญสนับสนุนหนังสือ “ออกกำลังใจ” ของดร.ณัชรได้ที่นี่ https://goo.gl/2gdIch

-------------------------------------------------------------------

ต้องการสั่งซื้อหนังสือธรรมะภาษาอังกฤษ “Zenwise (มองอย่างเซน)” คลิกที่นี่ http://goo.gl/forms/OxlEn9xb0R

------------------------------------------------------------------

สนใจฝึกเจริญสติคลิกที่นี่  http://goo.gl/ALKOvv

-------------------------------------------------------------------

เพจ “ดร.ณัชร” เกิดขึ้นด้วยความตั้งใจที่จะทำความดีถวายในหลวง  และเพื่อเทิดพระเกียรติพระอัจฉริยภาพในด้านต่าง ๆ ในการสร้างความสุขและความสำเร็จที่ยั่งยืนให้แก่ประชาชนชาวไทย

--------------------------------------------------------------------

เพื่อไม่ให้พลาดโพสต์ดี ๆ จากทางเพจ

1. ใส่อีเมล์ของท่านในช่อง “Follow by Email รับการแจ้งโพสต์ใหม่ในอีเมล์ของคุณ” ในช่องท้ายบทความและกด “submit” (ต้องทำผ่านจอคอมพิวเตอร์)

2. สำหรับ Facebook กรุณากด Get Notification (“รับการแจ้งเตือน”) ใต้ปุ่ม Like (“ถูกใจ”) ที่หน้าเพจ “ดร ณัชร” ผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์

3.  Add LINE ID @dr.nash (ต้องมีเครื่องหมาย @ นำหน้าคำว่า dr.nash)

-------------------------------------------------------------------
ภาพประกอบโดย ดร.ณัชร สยามวาลา

วิกฤติจรรยาบรรณไทย เรียนรู้ได้จากสามก๊ก

ซีรี่ส์ “เรื่องดี ๆ จากดร.ณัชร” เรื่องที่ 96

ศีลธรรม วรรณกรรม และสังคมไทย

เร็ว ๆ นี้สังคมไทยมีข่าวหนึ่งที่คนพูดถึงกันมาก  เพราะมีบุคคลสาธารณะผู้หนึ่งทำผิดกฎหมาย ทำผิดจรรยาบรรณ และทำผิดศีลอย่างน้อย 2 ข้อ คือข้อ 2 (ฉ้อโกง) และข้อ 4 (ปกปิดความจริง กล่าวเท็จ)

แต่กระนั้นต้นสังกัดของบุคคลผู้นั้นก็ยังให้การสนับสนุนเขาอยู่

ผู้เขียนเห็นแล้วก็อดนึกไม่ได้ถึงเรื่องราวของบุคคลหนึ่งในวรรณกรรมสามก๊ก  คือ ลิโป้

เรื่องของลิโป้

ลิโป้มีกำเนิดเป็นชนกลุ่มน้อย ไม่ใช่ชาวฮั่น  จึงใช้แต่กำลังสร้างอำนาจ  อาศัยความเป็นนักรบที่เก่งกาจไต่เต้าขึ้นมา 

แรกเริ่มลิโป้เป็นลูกบุญธรรมของเต๊งหงวน  แต่ตั๋งโต๊ะเห็นความสามารถในตัวลิโป้ก็อยากได้มาอยู่กับตน  จึงใช้ของมีค่ามาล่อใจเป็นอามิสสินจ้าง  จนในที่สุดลิโป้ผู้เห็นแก่ทรัพย์ก็ลงมือฆ่าเต๊งหงวนพ่อบุญธรรมของตนและกลายมาเป็นลูกบุญธรรมของตั๋งโต๊ะแทน

ต่อมาอ้องอุ้นทนดูความหยาบช้าของตั๋งโต๊ะไม่ได้จึงคิดอุบายวางแผนให้ลิโป้แตกคอกับตั๋งโต๊ะโดยใช้ลูกสาวบุญธรรมของตนคือเตียวเสี้ยนเป็นเครื่องมือ  สุดท้ายลิโป้ก็สังหารตั๋งโต๊ะผู้เป็นพ่อบุญธรรมคนที่สองของตนไปอีกคน!

เก่งแต่โกง

ถึงจะมีความสามารถในการรบจนได้ชื่อว่าเป็นยอดขุนพลและนำชัยชนะมาให้ผู้บังคับบัญชาของตนมากเพียงใด  ลิโป้ก็ยังมีนิสัยตระบัดสัตย์ไม่สำนึกบุญคุณคนอยู่เสมอ 

แม้ในช่วงที่ตนลำบากและได้รับความช่วยเหลือจากเล่าปี่  เดิมก็รับปากจะรับใช้เล่าปี่อย่างดี  แต่ในที่สุดลิโป้ก็อาศัยช่วงเวลาที่เล่าปี่ยกกองทัพไปต่างเมืองเข้ายึดเมืองซีจิ๋วของเล่าปี่ไป

จุดจบคนไร้คุณธรรม

ในที่สุดลิโป้ก็ถูกกองทัพของโจโฉและเล่าปี่จับตัวได้  เมื่อพิจารณาโทษของลิโป้แล้ว โจโฉผู้ชอบชุบเลี้ยงคนมีฝีมือก็ยังเสียดายความสามารถของลิโป้อยู่  แต่เล่าปี่ให้ข้อคิดแก่โจโฉว่าลิโป้เป็นคนเนรคุณ  กล้าฆ่าได้แม้แต่ผู้มีพระคุณต่อตนเองถึงสองคน  หากไว้ชีวิตจะเสียใจในภายหลังอย่างแน่นอน

ในที่สุด ยอดขุนพลลิโป้ที่มีพละกำลังมากมาย ฝีมือยอดเยี่ยม ก็ถูกประหารชีวิตเพราะความไร้คุณธรรมของตนที่เคยก่อเอาไว้กับผู้อื่น

เรื่องของลิโป้สอนอะไรบ้าง

1)  แม้จะเป็นคนเก่งกล้าสามารถเพียงใด  หากไร้ซึ่งคุณธรรมแล้ว ในที่สุดก็จะต้องได้รับกรรม   อีกทั้งจะไม่เป็นที่จดจำในความเก่ง  แต่จะเป็นที่จดจำในฐานะคนไร้คุณธรรม ชื่อสกุลของตนก็จะยังถูกประณามแม้เวลาจะผ่านไปเป็นพัน ๆ ปี

2)  ถ้าเราเป็นผู้บังคับบัญชา เป็นต้นสังกัดใคร  จงอย่าชุบเลี้ยงบุคคลที่ไร้คุณธรรม  เพราะในที่สุดแล้วเราก็จะเป็นฝ่ายเสียหายเสียเอง

3)  พระพุทธพจน์ในจูฬราหุโลวาทสูตรนั้นเป็นจริงอย่างที่สุด  พระพุทธองค์ทรงกล่าวว่า “ดูกรราหุล เรากล่าวว่าบุคคลผู้ไม่มีความละอายในการกล่าวมุสาทั้งที่รู้อยู่ ที่จะไม่ทำบาปกรรมแม้น้อยหนึ่งไม่มี” ซึ่งขยายความได้ว่า  “ผู้ที่ไม่ซื่อสัตย์นั้น ย่อมทำความชั่วอื่น ๆ ได้อย่างง่ายดาย” 

ท่านพุทธทาสผู้หยั่งรู้อนาคต

ท่านพุทธทาสเคยกล่าวเตือนอยู่เสมอว่า “ถ้าศีลธรรมไม่กลับมา โลกาจะวินาศ” 

เวลาผ่านไปหลายสิบปีหลังจากที่ท่านพุทธทาสเคยเตือนเอาไว้  ศีลธรรมของโลกก็เสื่อมลงไปเรื่อย ๆ 

เราจะเปลี่ยนวิกฤตินี้ให้เป็นโอกาสได้อย่างไร?  เราทำได้โดยการน้อมเข้ามาเตือนใจตนเองให้เร่งความเพียรในการเจริญสติ  เจริญวิปัสสนาภาวนา เพื่อที่จะเข้าถึงความหลุดพ้นอย่างสิ้นเชิง  จะได้ไม่ต้องกลับมาเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในสังคมที่ศีลธรรมเสื่อมลงเรื่อย ๆ อีกต่อไป

อีกทั้งเราสามารถใช้เวลาที่เหลือในสังสารวัฏมีชีวิตอยู่อย่างผู้ที่ซื่อสัตย์ มีคุณธรรม สร้างวีรกรรมที่โลกพึงยกย่องและจดจำไว้แต่ในแง่ดีตราบนานเท่านาน

-----------------------------------------------------------------

เรื่องราวของลิโป้สรุปมาจาก สามก๊กฉบับการ์ตูน เล่ม 6  โดย Hwang Sok-Yong แปลโดย เกวลิน สีม่วง 

-------------------------------------------------------------------

เชิญสนับสนุนหนังสือ “ออกกำลังใจ” ของดร.ณัชรได้ที่นี่ http://goo.gl/V2NIMn

-------------------------------------------------------------------

ต้องการสั่งซื้อหนังสือธรรมะภาษาอังกฤษ “Zenwise” คลิกที่นี่ http://goo.gl/forms/OxlEn9xb0R

------------------------------------------------------------------

สนใจฝึกเจริญสติคลิกที่นี่  http://goo.gl/ALKOvv

-------------------------------------------------------------------

เพื่อไม่ให้พลาดโพสต์ดี ๆ จากทางเพจ

1. ใส่อีเมล์ของท่านในช่อง “Follow by Email รับการแจ้งโพสต์ใหม่ในอีเมล์ของคุณ” ในช่องท้ายบทความและกด “submit” (ต้องทำผ่านจอคอมพิวเตอร์)

2. สำหรับ Facebook กรุณากด Get Notification (“รับการแจ้งเตือน”) ใต้ปุ่ม Like (“ถูกใจ”) ที่หน้าเพจ “ดร ณัชร” ผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์

3.  Add LINE ID @dr.nash (ต้องมีเครื่องหมาย @ นำหน้าคำว่า dr.nash)

-------------------------------------------------------------------
Credit ภาพ premchaiword

9 ข้อคิดพลิกจิตในวิกฤติศรัทธา

สองสามวันนี้มีภาพข่าวที่ชวนให้ชาวพุทธจิตตกปรากฏในสื่อต่าง ๆ มากมาย  ส่งผลให้วิกฤติศรัทธาที่มีอยู่แล้วหนักหนาสาหัสยิ่งขึ้นไปอีก

มีผู้ถามผู้เขียนว่ามีความเห็นเช่นไรในเหตุการณ์ดังกล่าว  จึงขอตอบคร่าว ๆ ดังนี้

1.  ก่อนอื่นต้องดูว่าพระพุทธองค์ฝากพระธรรมวินัย (คำใช้เรียกพุทธศาสนาในสมัยพุทธกาล) นี้ไว้กับใคร?  ความจริงท่านไม่ได้ทรงฝากไว้แต่กับพระสงฆ์เท่านั้น  แต่ฝากไว้ให้พุทธบริษัททั้งหมดช่วยกันดูแล

2.  คำว่า พุทธบริษัท นั้นแปลตรงตัวว่า ผู้ที่สามารถนั่งล้อมรอบพระพุทธเจ้าได้   บริ แปลว่า รอบ ๆ  ษัท แปลว่า นั่ง 

3.  ดังนั้นในการที่เราจะช่วยกันรักษาพระพุทธศาสนาของแท้ไว้ให้ได้เราจึงควรเริ่มต้นสำรวจตนเองก่อนว่า  เรามีคุณธรรมพื้นฐานพอที่จะ “ไปนั่งล้อมรอบพระพุทธเจ้า” ได้อย่างไม่เก้อเขิน ไม่อายท่านหรือยัง

4.  พุทธบริษัทที่แท้จริงนั้นอย่างน้อย ๆ ต้องถึงพร้อมด้วย ทาน ศีล ภาวนา  อย่างสูงขึ้นมาก็ต้องมีสัมมาทิฏฐิ  เช่น มีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งอย่างแน่วแน่  ไม่ถือสิ่งอื่นเป็นสรณะ ไม่ว่าจะเป็นเทพจากลัทธินิกายไหน ไม่พึ่งหมอดู ไม่ทรงเจ้าเข้าผี เป็นต้น

5.  ทานที่ทำก็ต้องประกอบด้วยปัญญา ไม่งมงายหวังไปสวรรค์  ศีลก็ต้องผุดขึ้นมาจากเจตนาที่จะวิรัติเองจากภายใน การภาวนาอย่างน้อยก็ควรจะได้เห็นพระไตรลักษณ์ คือ ทุกขัง อนิจจัง อนัตตา

6.  ดังนั้นวิกฤติพระพุทธศาสนาในประเทศไทยจึงน่าจะเกิดขึ้นเพราะพุทธบริษัทโดยทั่วไปไม่เข้มแข็งพอ

7.  เมื่อพุทธบริษัทไม่เข้มแข็งพอ  จึงเป็นช่องว่างให้ลัทธินอกรีตต่าง ๆ เติบโตขึ้นมามอมเมาประชาชนได้  เพราะผู้คนแยกแยะไม่ออกระหว่างพระแท้กับพระเทียม   อีกทั้งแยกแยะไม่ออกด้วยว่าคำสอนใดอยู่ในพระธรรมวินัยจริง ๆ  และคำสอนใดไม่ใช่

8.  วิธีแก้วิกฤติจึงต้องเริ่มจากตัวเราเอง  ถ้าทุก ๆ คนในประเทศไทยเป็น “พุทธบริษัท” ตัวจริงที่สามารถไปนั่งล้อมรอบพระพุทธองค์ได้อย่างไม่เก้อเขินแล้วล่ะก็  จะไม่มีที่ว่างให้พระปลอม (บุคคลแต่งกายเลียนแบบพระ) หรืออลัชชี (ผู้เคยบวชแต่ต้องอาบัติขาดจากความเป็นพระไปแล้วแต่ไม่ยอมสึก) มีที่ยืนอย่างแน่นอน

9.  เมื่อประสบวิกฤติอย่าจิตตก  แต่จงอาศัยวิกฤติเป็นโอกาสในการพลิกจิต พัฒนาตนเองให้เป็นพุทธบริษัทที่ถึงพร้อมยิ่ง ๆ ขึ้นไป  สมกับที่พระพุทธองค์ทรงฝากพระธรรมวินัยนี้ไว้

ถ้าบริษัทที่นั่งล้อมรอบพระพุทธองค์เข้มแข็งเหมือนในสมัยพุทธกาล  พวกเดียรถีย์ก็จะทำได้แค่ร้องโหวกเหวกอยู่นอกเขตพระเชตุวันเท่านั้น!

-------------------------------------------------------------------

เชิญสนับสนุนหนังสือ “ออกกำลังใจ” ของดร.ณัชรได้ที่นี่ http://goo.gl/V2NIMn

-------------------------------------------------------------------

ต้องการสั่งซื้อหนังสือธรรมะภาษาอังกฤษ “Zenwise” คลิกที่นี่ http://goo.gl/forms/OxlEn9xb0R

------------------------------------------------------------------

สนใจฝึกเจริญสติคลิกที่นี่  http://goo.gl/ALKOvv 

-------------------------------------------------------------------

เพื่อไม่ให้พลาดโพสต์ดี ๆ จากทางเพจ

1. ใส่อีเมล์ของท่านในช่อง “Follow by Email รับการแจ้งโพสต์ใหม่ในอีเมล์ของคุณ” ในช่องท้ายบทความและกด “submit”

2. สำหรับ Facebook กรุณากด Get Notification (“รับการแจ้งเตือน”) ใต้ปุ่ม Like (“ถูกใจ”) ที่หน้าเพจ “ดร ณัชร” ผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์

3.  Add LINE ID @dr.nash (ต้องมีเครื่องหมาย @ นำหน้า)

-------------------------------------------------------------------
Credit ภาพ homedec

ผู้ให้ย่อมเป็นที่รัก

เมื่อสองวันที่แล้วผู้เขียนได้ไปร่วมงานคืนสู่เหย้านิเทศศาสตร์ จุฬาฯ มา และมีเรื่องประทับใจที่อยากนำมาเล่าให้คุณผู้อ่านฟังในซีรี่ส์ "เรื่องดี ๆ จากดร.ณัชร" ตอนที่ 92 วันนี้อยู่ 2 เรื่อง  คือ

1.  ประธานจัดงานคืนสู่เหย้าไม่ได้ “จบ” นิเทศศาสตร์!

2.  หนึ่งในผู้ได้รับรางวัลศิษย์เก่าดีเด่นก็ไม่ได้ “จบ” นิเทศศาสตร์!

แต่ทั้งสองคนเป็นบุคคลสำคัญของงานที่ใคร ๆ ต่างก็ยกย่องชื่นชม

ถ้าอเมริกามีคนอย่างบิล เกตส์ และ สตีฟ จอบส์ ได้

ประเทศไทยก็มีได้เหมือนกัน!

ทุกคนล้วนหวนสู่ถิ่นเก่าอย่างสมศักดิ์ศรี....แม้ไม่มีใบปริญญา!

ประธานจัดงาน “มนต์รักลูกทุ่งนิเทศ” คือ คุณยุทธนา บุญอ้อม (รุ่น 22) หรือที่รู้จักกันในชื่อ “ป๋าเต็ด”  เขาเป็น “ผู้ให้” ความบันเทิงแก่สังคมในรูปแบบการจัดงานดนตรีและรายการวิทยุ  และได้ชื่อว่าสร้างสรรค์สิ่งใหม่ ๆ ให้กับหลายวงการ

นิตยสาร Positioning กล่าวไว้ว่า ป๋าเต็ดเป็นชื่อที่วัยรุ่นแทบทุกคนรู้จัก หากมีการกล่าวอ้างถึงพฤติกรรมวัยรุ่นโดยเฉพาะด้านที่เกี่ยวกับเพลงคนจะนึกถึงเขา เขาสร้างจุดยืนที่แตกต่างด้วยแนวคิดแบบ “อินดี้” และเป็นแกนนำสำคัญให้เกิดการเปลี่ยนแปลงใหม่ๆ ในหมู่วัยรุ่นมากมาย

หนึ่งในศิษย์เก่าดีเด่นคือ พี่จุ้ย คุณศุ บุญเลี้ยง (รุ่น 16)  เป็น “ผู้ให้” ความสุขแก่สังคมไทยมาช้านาน

วิกิพีเดียสรุปประวัติพี่จุ้ยไว้ว่า “...เป็นศิลปิน นักเขียน เจ้าของธุรกิจร้านอิ่มอุ่น เป็นที่รู้จักจากการเป็นสมาชิกวงเฉลียง กลุ่มตัวโน้ตอารมณ์ดีที่สร้างตำนานของประเทศไทย หลังจากแยกตัวออกจากวงเฉลียงยังคงมีผลงานเพลงเดี่ยวออกมาหลายผลงาน งานเขียนในชื่อตัวเองและนามปากกา สมจุ้ย เจตนาน่าสนุก...”

ปริญญา ไม่ได้การันตีความสำเร็จ 

สิ่งที่คุณลงมือสร้างขึ้นมาอย่างสม่ำเสมอต่างหาก คือตัวชี้วัด

พระพุทธองค์กล่าวไว้ว่า “ททมาโน ปิโย โหติ  ผู้ให้ย่อมเป็นที่รัก”

พวกเขาเป็นผู้ให้แก่สังคม และเป็นผู้ให้แก่สถาบันที่ตนเองได้เคยร่ำเรียนเสมอมา

ด้วยเหตุนี้เขาจึงเป็นที่รัก

เสียงปรบมือโห่ร้องกึกก้องในวันงานเป็นดั่งตราประทับ

รับประกันว่าพวกเขาทั้งสองจะอยู่ในความทรงจำของชาวนิเทศศาสตร์ไปตราบนานเท่านาน

ขอแสดงความยินดีด้วย!

จากแฟนคลับรุ่น 21

-------------------------------------------------------------------

เชิญสนับสนุนหนังสือ “ออกกำลังใจ” ของดร.ณัชรได้ที่นี่ http://goo.gl/V2NIMn

-------------------------------------------------------------------

ต้องการสั่งซื้อหนังสือธรรมะภาษาอังกฤษ “Zenwise” คลิกที่นี่ http://goo.gl/forms/OxlEn9xb0R

------------------------------------------------------------------

สนใจฝึกเจริญสติคลิกที่นี่  http://goo.gl/ALKOvv 

-------------------------------------------------------------------

เพื่อไม่ให้พลาดโพสต์ดี ๆ จากทางเพจ

1. ใส่อีเมล์ของท่านในช่อง “Follow by Email รับการแจ้งโพสต์ใหม่ในอีเมล์ของคุณ” ในช่องท้ายบทความและกด “submit”

2. สำหรับ Facebook กรุณากด Get Notification (“รับการแจ้งเตือน”) ใต้ปุ่ม Like (“ถูกใจ”) ที่หน้าเพจ “ดร ณัชร” ผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์

3.  Add LINE ID @dr.nash (ต้องมีเครื่องหมาย @ นำหน้า)

-------------------------------------------------------------------
Credit ภาพ mthai และ manager

การฝึกสติช่วยพัฒนา EQ ได้

Credit ภาพ dailybackgrounds

คุณผู้อ่านคงเคยได้ยินคำว่า EQ (Emotional Quotient) หรือ ความฉลาดทางอารมณ์กันมาบ้างแล้ว 

สัปดาห์หน้าผู้เขียนได้รับเชิญไปบรรยายเรื่อง “สติกับการพัฒนา EQ”   เลยคิดว่าจะนำเรื่องนี้มาฝากคุณผู้อ่านด้วย

=EQ มีประโยชน์อย่างไร?=

Daniel Goleman นักจิตวิทยาชื่อดังได้สรุปไว้ในหนังสือชื่อ Emotional Intelligence (1995) ว่า EQ เป็นปัจจัยสำคัญที่สุดที่จะช่วยให้เราดำเนินชีวิตได้อย่างมีความสุขและเติมเต็ม

ที่น่าสนใจก็คือเขาบอกว่า EQ เป็นสิ่งที่สามารถใช้พยากรณ์ความสำเร็จในด้านการเรียน การทำงาน และความสำเร็จในชีวิตโดยรวมได้ดีกว่า IQ ถึง 4 เท่า!

และที่สำคัญที่สุด Goleman กล่าวว่า EQ เป็นสิ่งที่สามารถฝึกกันได้!

แต่จะฝึกอย่างไรล่ะ?  ก่อนอื่นต้องมาดูกันว่า สภาวะที่เรียกว่า EQ นั้นเป็นอย่างไร

=EQ คืออะไร?=

EQ หรือบางทีก็เรียกว่า EI (Emotional Intelligence) คือ  ความสามารถของบุคคลที่จะ

1) ตระหนักรู้ในความคิด ความรู้สึก และภาวะอารมณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นกับตนเองและผู้อื่นได้

2) ควบคุมอารมณ์ของตน

3) เข้าใจความคิดและมีพฤติกรรมที่สมเหตุสมผล สอดคล้องกับการทำงาน และการดำเนินชีวิต

4)  มีสัมพันธภาพที่ดีกับบุคคลอื่น ๆ

ในมุมมองของผู้เขียน  ข้อ 1 นั้นเกิดขึ้นได้จากการ “ฝึกเจริญสติ” ให้รู้เท่าทันสิ่งที่เกิดขึ้น ไม่เฉพาะแต่ทางใจ แต่รวมถึงทางกายด้วย ซึ่งนับว่าลึกซึ้งกว่าเพราะความจริงแล้วกายกับใจนั้นเกี่ยวโยงกันอยู่

ส่วนข้อ 2-4 นั้นก็คือ “ผลของการนำการเจริญสติมาใช้ในชีวิตประจำวันอย่างต่อเนื่อง” นั่นเอง!

=การเจริญสติช่วยพัฒนา EQ ได้อย่างไร?=

การเจริญสติตามหลักสติปัฏฐาน 4 คือ การฝึก “ความตระหนักรู้” ในสิ่งที่เกิดขึ้นกับกายและใจของเราใน “ปัจจุบันขณะ”

เมื่อเรา “รู้เท่าทัน” อารมณ์ ความคิด ความรู้สึกต่าง ๆ ได้ทันท่วงทีแล้ว  เราก็ย่อมมีแนวโน้มที่จะ “ควบคุมอารมณ์ตนเองได้” เป็นธรรมดา  มาดูตัวอย่างกัน

=การรู้เท่าทันและควบคุมอารมณ์โกรธ=

ก่อนฝึกสติเราอาจจจะได้ยินคนพูดอะไรไม่ดีใส่แล้วโกรธปรี๊ดขึ้นทันที  แต่ถ้าฝึกสติเป็นประจำแล้วเราจะรู้เท่าทันกระบวนการที่จะนำไปสู่ความโกรธนั้นตั้งแต่ “(ได้)ยินหนอ” --> “คิดหนอ” --> “โกรธหนอ” 

ถ้าสติคมชัดจริง ๆ เราจะสามารถกำหนดรู้แล้วปล่อยวางให้ดับไปได้ตั้งแต่ “ยินหนอ” คือจะไม่เข้าไปปรุงแต่งเป็นความคิดความรู้สึกว่าชอบหรือชัง  สักแต่ว่าได้ยินเสียงดังขึ้นแล้วก็ดับลงไป  จบอยู่ตรงนั้น ใจไม่กระเพื่อม

แต่ต่อให้เสียงพูดที่ได้ยินมันไหลเข้าไปในใจจนโกรธขึ้นมาแล้ว  การกำหนดว่า “โกรธหนอ ๆ ๆ” ก็คือการเข้าไปรู้เท่าทันว่า “อาการโกรธได้เกิดขึ้นและดับไปทีละขณะจิตแล้วล่ะหนอ”  ใจที่รับรู้อาการ “เกิด-ดับ” ของความโกรธได้ตามความเป็นจริงจะปล่อยวางได้เร็วขึ้นกว่าใจที่ไม่เคยฝึกสติ

หมายความว่า คนที่เคยโกรธหนักโกรธนานก็จะหายเร็วขึ้น  และดีกรีความโกรธก็จะเบาบางลงนั่นเอง

=เก้าอี้ดนตรี= 

ใจมนุษย์นั้นรับรู้ได้เพียงทีละ 1 อย่าง  เหมือนเล่นเก้าอี้ดนตรีที่มีเก้าอี้อยู่ตัวเดียวแล้วมีสติกับความโลภ โกรธ หลงผลัดกันชิงเข้าไปนั่ง 

ตราบใดที่เราส่ง “สติ” เข้าไป “ชิงแท่นจิต” คือ นั่งเก้าอี้ได้ทันก่อน  กิเลสต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นโลภ โกรธ หลง ก็เข้าแทรกไม่ได้

ฟังเหมือนจะง่าย  แต่กว่าจะฝึกให้พอทำได้และสามารถนำกลับมาใช้ในชีวิตประจำวันอย่างได้ผลระดับหนึ่งนั้นต้องอาศัยการฝึกต่อเนื่องในครั้งแรกถึง 7 คืน 8 วัน! 

=แบบสอบถามเพื่อประเมิน EQ ตนเอง=

คลิก ที่นี่  เพื่อทำแบบประเมินความฉลาดทางอารมณ์  ที่ได้รับการรับรองโดยกรมสุขภาพจิต

ถ้าผลออกมาดีผู้เขียนก็ขออนุโมทนาด้วย  แต่ถ้ายังไม่พอใจผลที่ออกมานักก็ลองวางแผนไปฝึกการเจริญสติปัฏฐาน 4 กับครูบาอาจารย์ที่เชี่ยวชาญดู  ถ้ายังไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนดีก็มากับผู้เขียนได้ ที่นี่

พระพุทธองค์เองตรัสรับรองว่าการเจริญสติเป็นหนทางเดียวที่จะนำไปสู่ปัญญาขั้นสูงสุดและการดับทุกข์ทั้งปวง ทั้งทางกาย และทางใจ ได้อย่างสิ้นเชิง

อย่าว่าแต่ EQ เลย  แม้แต่พระนิพพานก็ยังไปถึงได้!

-------------------------------------------------------------------

เชิญสนับสนุนหนังสือ “ออกกำลังใจ” ของดร.ณัชรได้ที่นี่ http://goo.gl/V2NIMn

-------------------------------------------------------------------

ต้องการสั่งซื้อหนังสือธรรมะภาษาอังกฤษ “Zenwise” คลิกที่นี่ http://goo.gl/forms/OxlEn9xb0R

------------------------------------------------------------------

เพื่อไม่ให้พลาดโพสต์ดี ๆ จากทางเพจ

1. ใส่อีเมล์ของท่านในช่อง “Follow by Email รับการแจ้งโพสต์ใหม่ในอีเมล์ของคุณ” ในช่องท้ายบทความและกด “submit”

2. สำหรับ Facebook กรุณากด Get Notification (“รับการแจ้งเตือน”) ใต้ปุ่ม Like (“ถูกใจ”) ที่หน้าเพจ “ดร ณัชร” ผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์

3.  Add LINE ID @dr.nash (ต้องมีเครื่องหมาย @ นำหน้า)

-------------------------------------------------------------------

เรียนธรรมะจากกรณีทันตแพทย์โกงแผ่นดิน

เราเรียนรู้และทำอะไรได้บ้างจากกรณีทันตแพทย์ผิดสัญญาการใช้ทุนและทำให้ผู้ค้ำประกันเดือดร้อน?

=สิ่งที่เรียนรู้ได้ชัดเจน=

กรณีนี้ทำให้เราเห็นภาพชัดถึงคำพูดของท่านพุทธทาสว่า “การศึกษาแบบโลกตะวันตกเป็นการศึกษาแบบหมาหางด้วน”

ท่านพุทธทาสให้นิยามการศึกษาแบบหมาหางด้วนไว้ในหนังสือหลายเล่มว่า  เป็นการสอนตามก้นฝรั่งที่เพียงสอนให้มีวิชาทำมาหากินเลี้ยงชีพ  แต่ไม่ได้สอนการพัฒนาจิตใจให้เป็นมนุษย์ 

การพัฒนาจิตใจที่ท่านพุทธทาสพูดถึงนี้เรียกโดยย่อคือ “การเจริญสติ” หรือ วิปัสสนากรรมฐานนั่นเอง

=เรียนรู้ “ธรรมะ” ที่เกี่ยวข้องกับข่าว=

1. มีการผิดศีลข้อ 2  คือมีเจตนาที่จะ “ลักขโมยหรือฉ้อโกง”  โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นการโกงคนหมู่มาก คือโกงภาษีประชาชนที่ส่งไปเรียน   การโกงคนยิ่งจำนวนมากเท่าใดก็จะต้องรับวิบากกรรมหนักมากเท่านั้น

2. มีการผิดศีลข้อ 4 คือ มีเจตนาที่จะ “กล่าวคำเท็จให้ผู้อื่นเดือดร้อน”  โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่เดือดร้อนคือมีพระคุณที่ช่วยเสียสละค้ำประกันให้ตนได้มีโอกาสไปเรียน  วิบากกรรมของการผิดศีลข้อ 4 มีมากมาย  แต่ที่เข้าใจง่ายที่สุดคือ  ย่อมโดนคนอื่นโกหกหลอกลวงกล่าวคำเท็จใส่ตนให้ตนเองเดือดร้อนเช่นกันในที่สุด

3. เป็นการกระทำที่เรียกว่า “อกตัญญู”   ในพระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗  พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๙

ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑   มีชาดกหนึ่งเรียกว่า “อกตัญญูชาดก”   พระพุทธองค์ตรัสไว้ว่า

“...ผู้ใดอันคนอื่นทำความดี ทำประโยชน์ให้ในกาลก่อนแต่ไม่รู้สึกคุณ เมื่อมีกิจเกิดขึ้นในภายหลัง ย่อมไม่ได้ผู้ช่วยเหลือ...”

อนึ่ง  การอกตัญญูในข่าวนี้ไม่เพียงแต่เป็นการอกตัญญูต่อผู้มีพระคุณที่เกี่ยวข้อง  แต่ยังอกตัญญูต่อแผ่นดินอีกด้วย  คนเช่นนี้ย่อมไม่ได้รับความเจริญในชีวิต

=ปล่อยให้เป็นไปตามกฎแห่งกรรม=

กรรมทำหน้าที่ของมันเสมอ  ไม่ช้าก็เร็ว   ไม่ว่าผู้ทำกรรมนั้นจะหลีกหนีไปที่ใด  จะไปเกิดใหม่อยู่ภพใดชาติใด  กรรมก็ย่อมตามไปจนเจอ  ดังพระพุทธภาษิตที่ว่า “นตฺถิ กมฺมสมํ พลํ  แรงใดเสมอด้วยแรงกรรม ไม่มี”

ดังนั้นเราจึงไม่จำเป็นต้องไปคิดอาฆาตมาดร้ายจองเวรจองกรรม สาปแช่งด่าทอทันตแพทย์ในข่าว  เพราะอย่างไรเสียเธอผู้นั้นต้องได้รับกรรมของเธอไปอย่างแน่นอน

=สิ่งที่ควรทำเพื่อตนเองและเพื่อสังคมไทย=

สิ่งที่เราทำได้ก็คือการน้อมนำมาสอนตนเองว่า  ถ้าเป็นเราเราจะไม่มีวันทำเช่นนั้นเด็ดขาด

เพราะผู้ที่จะประสบความสุขและความสำเร็จอย่างแท้จริงในชีวิต  คือผู้ที่ทำดีเท่านั้น

แต่ “สิ่งที่ควรทำอย่างยิ่ง” ก็คือ การช่วยกันรณรงค์ให้สังคมไทยเข้าใจเสียทีในความสำคัญของการบรรจุการเจริญสติเข้าไปในหลักสูตรการศึกษา  เพราะการเจริญสติเป็นวิธีเดียวเท่านั้นที่พระพุทธองค์ตรัสรับรองว่าจะสร้างคุณธรรมให้เกิดขึ้นในใจคนได้เองอย่างแท้จริงโดยไม่ต้องไปท่องตำราที่ไหน

ซึ่งข้อนี้สามารถพิสูจน์ได้  เพราะใครก็ตามที่เคยไปเข้าคอร์สการเจริญสติตามหลักสติปัฏฐาน 4 อย่างน้อย 7 คืน 8 วันจะสัมผัสได้ด้วยตนเองว่า  คุณธรรมข้อแรก ๆ ที่จะเกิดขึ้นในใจของผู้ที่ฝึกอย่างถูกต้องก็คือความกตัญญู และความสำรวมระวังยิ่ง ๆ ขึ้นไปในศีล 5 นั่นเอง

หวังว่าสังคมไทยจะไม่ต้องมาเรียนธรรมะจากเหตุการณ์ทำนองนี้อีก

-------------------------------------------------------------------

เชิญสนับสนุนหนังสือ “ออกกำลังใจ” ของดร.ณัชรได้ที่นี่ http://goo.gl/V2NIMn

-------------------------------------------------------------------

สนใจฝึกเจริญสติคลิกที่นี่  http://goo.gl/ALKOvv 

-------------------------------------------------------------------

เพื่อไม่ให้พลาดโพสต์ดี ๆ จากทางเพจ

1. ใส่อีเมล์ของท่านในช่อง “Follow by Email รับการแจ้งโพสต์ใหม่ในอีเมล์ของคุณ” ในช่องท้ายบทความและกด “submit”

2. สำหรับ Facebook กรุณากด Get Notification (“รับการแจ้งเตือน”) ใต้ปุ่ม Like (“ถูกใจ”) ที่หน้าเพจ “ดร ณัชร” ผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์

3.  Add LINE ID @dr.nash (ต้องมีเครื่องหมาย @ นำหน้า)

-------------------------------------------------------------------
Cr ภาพ clker